dhr. mr.dr. G.C. Boot

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om schadevergoeding af omdat het dagelijks bestuur van de GGD Brabant-Zuidoost de zorgplicht niet heeft geschonden bij een dienstongeval in 2010.

De Centrale Raad van Beroep rectificeert een eerdere uitspraak door het dagelijks bestuur te veroordelen in de proceskosten, waaronder reiskosten van appellante.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het bezwaar tegen de beëindiging van de Ziektewetuitkering terecht niet-ontvankelijk is verklaard vanwege een niet-verschoonbare termijnoverschrijding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen WIA-uitkering krijgt omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is en de door het UWV geselecteerde functies passend zijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij de wachttijd van 104 weken niet heeft volbracht door de beëindiging van zijn ZW-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks medische informatie en bezwaren van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na de wachttijd. De medische beoordeling wordt niet betwist.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het letsel aan de enkel van appellant na een sprong uit een helikopter tijdens een training niet kwalificeert als een dienstongeval, waardoor geen militair invaliditeitspensioen wordt toegekend voor dit letsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de wijziging en terugvordering van NOW-subsidies en compensatie transitievergoeding omdat betrokkene niet als werknemer in privaatrechtelijke dienstbetrekking werd aangemerkt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW- en WAZO-uitkeringen van appellante heeft ingetrokken en de WIA-uitkering heeft herzien wegens het ontbreken van een verzekeringsplicht. De mate van arbeidsongeschiktheid is vastgesteld op 44,09%.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het ontslag van een politieambtenaar wegens plichtsverzuim, bevestigt lagere salarisschaal en overplaatsing, en vernietigt de rangverlaging wegens gebrek aan wettelijke grondslag.

Hoger beroep niet-ontvankelijk voor voorwaardelijk ontslag wegens ontbreken procesbelang; wel gegrond voor vergoeding bezwaarkosten wegens onrechtmatigheid korpschef.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het ongeval van appellant tijdens een vrijwillige stapavond niet kwalificeert als bedrijfsongeval omdat het niet plaatsvond tijdens de uitoefening van militaire dienst.

De Centrale Raad van Beroep rectificeert een eerdere uitspraak vanwege een kennelijke fout in de proceskostenvergoeding en veroordeelt het college tot vergoeding van in totaal €11.736,- aan proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht de Wajong-uitkering heeft geweigerd omdat het ontbreken van arbeidsvermogen van appellante op haar achttiende verjaardag niet duurzaam was.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht een Wajong-uitkering weigerde omdat het verlies van arbeidsvermogen op het achttiende jaar niet duurzaam was, ondanks psychische en fysieke klachten van appellante.

Het gerechtshof vernietigt het vonnis van de rechtbank en veroordeelt HMK tot betaling van achterstallige vergoedingen aan appellant op grond van de partnerovereenkomst, met uitvoerbaarverklaring bij voorraad van de hoofdsommen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door zelf ontslag te nemen zonder dat voortzetting van het dienstverband redelijkerwijs niet van hem kon worden gevergd, waardoor de WW-uitkering terecht is geweigerd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant loonvormende arbeid verrichtte en dat het UWV terecht inkomsten in mindering bracht op de WAO-uitkering en het bedrag terugvorderde.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WIA-uitkering van appellante terecht is geschorst, ingetrokken en teruggevorderd omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW-uitkering per 31 mei 2023 omdat appellant instemde met beëindiging van zijn dienstverband tijdens ziekte, waardoor geen recht op WW-uitkering bestond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WW-uitkering terecht niet is toegekend omdat appellant verwijtbaar werkloos is geworden na ontslag als militair wegens druggerelateerde delicten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer was in privaatrechtelijke dienstbetrekking bij de VOF, waardoor de intrekking en terugvordering van WIA-, WW- en ZW-uitkeringen terecht is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van betaling van een WW-uitkering omdat de aanvraag bijna acht jaar te laat is ingediend en geen bijzonder geval is aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen privaatrechtelijke dienstbetrekking had, waardoor de intrekking en terugvordering van WW- en ZW-uitkeringen terecht is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering omdat appellant niet alle directe en indirecte uren als zelfstandige heeft opgegeven, waardoor zijn fictieve inkomsten meer dan 87,5% van zijn maandloon bedragen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellant heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de vaststellingsovereenkomst tussen appellant en het Uwv finale kwijting geeft over de periode vóór 1 mei 2020.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de toekenning van de IVA-uitkering per 4 februari 2020 en verklaart de vaststellingsovereenkomst rechtsgeldig, wijst het verzoek om schadevergoeding af en verklaart het beroep tegen het besluit van 30 maart 2023 ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek tot vergoeding van verletkosten af omdat kosten vóór 1 mei 2020 onder een vaststellingsovereenkomst vallen en voor kosten daarna geen onrechtmatig handelen is vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de geschilperiode valt onder een vaststellingsovereenkomst met finale kwijting tussen appellant en het Uwv.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de geschillen onder de finale kwijting van een vaststellingsovereenkomst vallen die betrekking heeft op de periode vóór 1 mei 2020.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat de brief van 27 januari 2022 geen besluit is en verklaart het bezwaar tegen deze brief terecht niet-ontvankelijk; het beroep van appellant wordt ongegrond verklaard.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het ontslag wegens het niet aanvragen van een WIA-uitkering vanwege wilsonbekwaamheid van appellante, maar verklaart het impasseontslag rechtsgeldig.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het ontslag van appellant wegens verregaande nalatigheid bij het indienen van onjuiste declaraties en financiële onzorgvuldigheden, waarbij het ontslag niet als onevenredig wordt beschouwd.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het bezwaar tegen de niet-aanmerking als gerede kandidaat niet-ontvankelijk omdat de mededeling geen besluit is in de zin van de Awb en vernietigt het bestreden besluit.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot inpassing in HR21 normfunctie Beleidsuitvoering II (schaal 9) en bepaalt dat appellante terecht is ingeschaald in Medewerker Ontwerp & Voorbereiding III (schaal 10).

Het gerechtshof Amsterdam wijst in hoger beroep de vordering tot betaling van basis- en partnervergoeding toe, corrigeert onterechte kostenposten in de winstberekening en veroordeelt HMK tot betaling aan appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van de Ziektewet-uitkering aan appellante omdat haar medische beperkingen niet zijn toegenomen en zij geschikt is voor de geselecteerde WIA-functies.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis van de rechtbank en verklaart het beroep ongegrond omdat het UWV terecht de doelgroepverklaring loonkostenvoordeel heeft geweigerd wegens te late aanvraag buiten de dwingendrechtelijke termijn van drie maanden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW- en ZW-uitkering van appellant omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking, en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen WIA-uitkering toekomt omdat geen sprake is van een privaatrechtelijke dienstbetrekking door het ontbreken van een gezagsverhouding binnen de familiezorg.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering van appellant wegens gefingeerde dienstverbanden bij twee werkgevers, zonder dat sprake is van vooringenomenheid of schending van privacyrechten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW- en ZW-uitkering van appellant heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW-uitkering van appellant wegens gefingeerde dienstverbanden, oordeelt dat het UWV niet vooringenomen was en dat geen dringende reden bestaat om van intrekking af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant niet verplicht verzekerd is voor werknemersverzekeringen omdat geen privaatrechtelijke dienstbetrekking bestond, en wijst de aanvragen voor ZW- en WIA-uitkeringen af.

Het hof oordeelt dat werkgever niet heeft bewezen dat werknemer een vaststellingsovereenkomst heeft ondertekend, wijst de transitievergoeding toe en veroordeelt werkgever tot betaling van vakantietoeslag en niet-genoten vakantiedagen.

Het hof oordeelt dat chauffeurs van Uber geen arbeidsovereenkomst hebben vanwege hun ondernemerschap en wijst de vorderingen tot toepassing van de CAO Taxivervoer af. Het vonnis van de rechtbank wordt vernietigd.

Het gerechtshof Amsterdam bevestigt dat de bouwondernemingen onder de werkingssfeer van de bouwregelingen vallen en verplicht zijn deel te nemen in het bedrijfstakpensioenfonds, en verklaart een deel van de vorderingen verjaard.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de weigering van de WW-uitkering omdat het UWV niet aannemelijk heeft gemaakt dat appellant passende arbeid heeft nagelaten te behouden. Het UWV moet een nieuwe beslissing nemen.