mw. mr. M.E. Fortuin

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht een WGA-uitkering ontvangt en geen IVA-uitkering vanwege niet-duurzame volledige arbeidsongeschiktheid, wijst schadevergoeding af en veroordeelt het UWV tot proceskostenvergoeding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV geen onrechtmatig besluit heeft genomen en wijst het verzoek om schadevergoeding van appellant af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 12 september 2022 terecht is vastgesteld op 52,33% en oordeelt dat het UWV niet in strijd heeft gehandeld met het verbod van reformatio in peius.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening van de uitspraak over de beëindiging van de Ziektewetuitkering af wegens ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WAO-uitkering van appellant heeft verlaagd na een zorgvuldige medische en arbeidskundige herbeoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant op 50,41% heeft vastgesteld, waarbij het medisch en arbeidskundig onderzoek zorgvuldig en voldoende onderbouwd is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WIA-uitkering van betrokkene terecht ongewijzigd heeft voortgezet met een arbeidsongeschiktheid van 41,28%, ondanks eerdere kritiek van de rechtbank op het medisch onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep verlaagt de terugvordering van onverschuldigde WIA-voorschotten met 25% wegens een fout van het UWV en bevestigt dat appellant niet geheel van terugvordering kan worden vrijgesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW- en ZW-uitkering van appellant omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking, en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van de WW-uitkering over augustus tot november 2022 omdat appellant geen dringende reden heeft aangetoond om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van de WIA-uitkering van appellant wegens niet gemelde werkzaamheden en schending van de inlichtingenplicht, inclusief opleggen van een boete.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW- en ZW-uitkering van appellant heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere besluit over terugvordering van WAO-uitkering wegens niet gemelde pgb-inkomsten, bevestigt gedeeltelijke matiging van de terugvordering en kent schadevergoeding toe wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op het besluit van 7 april 2021 over het garantiebedrag van de Wajong-uitkering, omdat geen sprake is van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de toeslag op grond van de TW heeft ingetrokken en teruggevorderd vanwege het arbeidsongeschiktheidspensioen van het ABP, zonder aanleiding om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het oordeel van de rechtbank over de startdatum van de uitlooptermijn van de WIA-uitkering en bevestigt de juiste vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid door het UWV.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het inkomen van appellant over 2021 correct heeft vastgesteld en dat er geen dringende reden is om terugvordering van te veel ontvangen WAO-uitkering achterwege te laten.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat ziekteperiodes voorafgaand aan en aansluitend op de WAZO-periode niet samengeteld mogen worden, waardoor de ingangsdatum van de WIA-uitkering wordt vastgesteld op 20 mei 2019.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot beëindiging van de Ziektewet-uitkering per 16 augustus 2022, oordeelt dat het UWV het gebrek in het medisch onderzoek heeft hersteld en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, gebaseerd op een deskundigenrapport dat het standpunt van het UWV onderschrijft.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV onvoldoende heeft gemotiveerd dat de psychische klachten van appellant niet zijn toegenomen en draagt op tot nader onderzoek en motivering.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV tot toekenning van een WGA-uitkering aan een ex-werkneemster wegens onvoldoende medische onderbouwing van de beperkingen en draagt het UWV op opnieuw te beslissen.

De Centrale Raad van Beroep stelt de ingangsdatum van de IVA-uitkering vast op 18 december 2014 en oordeelt dat het UWV het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door inconsistent terugwerkende kracht toe te passen.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door de 52-weken termijn niet consistent toe te passen bij de vaststelling van de ingangsdatum van de IVA-uitkering en draagt het UWV op nader onderzoek te doen.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het beroep tegen de intrekking en terugvordering van de toeslag gegrond, maar wijst het beroep tegen de verlaging van de terugvordering af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht niet is teruggekomen op het besluit van 4 mei 2015 waarbij een WIA-uitkering met 69% arbeidsongeschiktheid is toegekend, omdat geen nieuwe feiten zijn aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WGA-vervolguitkering van appellante terecht heeft vastgesteld op een arbeidsongeschiktheidspercentage van 39,91%. Het hoger beroep wordt afgewezen en het UWV wordt veroordeeld in proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een Ziektewet-uitkering omdat op het moment van ziekmelding nog een arbeidsovereenkomst bestond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering per 11 september 2020 omdat appellante meer dan 65% van haar maatmanloon kan verdienen in passende functies, ondanks haar bezwaren over medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening van een eerdere uitspraak af omdat geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn aangevoerd die tot een andere uitspraak zouden kunnen leiden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt is en wijst het hoger beroep af, waardoor de voortzetting van de WGA-uitkering gehandhaafd blijft.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van WW-, ZW- en WIA-uitkeringen omdat appellant niet gemelde werkzaamheden verrichtte, zonder dringende redenen om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV appellant een aanvullende schadevergoeding moet betalen voor niet-uitbetaalde vakantie-uren en wettelijke rente, maar bevestigt verder de uitspraak van de rechtbank.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon van €96,61 correct heeft vastgesteld op basis van polisadministratiegegevens, ondanks betwisting door appellante over niet meegenomen extra uren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV alleen schade hoeft te vergoeden die direct voortvloeit uit het niet opleggen van een loonsanctie aan de ex-werkgever en wijst het aanvullende schadeverzoek af wegens ontbreken causaal verband.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van de Wajong-uitkering wegens niet gemelde werkzaamheden als DHL-koerier en verlaagt de boete vanwege overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van WW-, ZW-uitkering en toeslagen en de boete wegens schending van de inlichtingenplicht door handel in auto's tijdens uitkeringsperiode.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op het besluit tot herziening en terugvordering van de WIA-uitkering wegens het ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant op zijn achttiende verjaardag en de vijf jaren daarna arbeidsvermogen had, waardoor hij geen recht heeft op een Wajong-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV niet op juiste wijze uitvoering heeft gegeven aan een eerdere uitspraak en draagt op tot een nieuwe beoordeling van de arbeidsongeschiktheid van werknemer.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon terecht heeft vastgesteld op basis van het loon na onbetaald verlof, zonder rekening te houden met hoger inkomen vóór het verlof.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep van appellante ongegrond en bevestigt het door het UWV vastgestelde dagloon van €70,50 voor haar IVA-uitkering zonder toepassing van de startersregeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het WIA-dagloon van appellant terecht is vastgesteld zonder rekening te houden met overuren die door coronamaatregelen niet zijn gemaakt.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de uitspraak van de rechtbank en bevestigt dat het UWV terecht een matiging van 25% toepaste bij de terugvordering van te veel betaalde WIA-voorschotten aan appellante.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WGA-loonaanvullingsuitkering toekent aan een ex-werknemer met 80-100% arbeidsongeschiktheid die niet duurzaam is, ondanks bezwaar van de werkgever.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon van appellant terecht heeft vastgesteld op € 225,95 en niet op het maximumdagloon van € 228,76, zonder strijd met het evenredigheidsbeginsel of discriminatie.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV onvoldoende heeft gemotiveerd dat de geselecteerde functies passend zijn voor appellant met een arbeidsongeschiktheid van 53,06% en draagt het UWV op dit te herstellen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon voor de WIA-uitkering van appellante correct heeft vastgesteld volgens de wettelijke regels, ondanks haar bijzondere omstandigheden door de toeslagenaffaire.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot herziening en terugvordering van de WIA-uitkering omdat het wederrechtelijk verkregen voordeel op nihil is vastgesteld door de strafrechter.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering van appellante per 29 oktober 2021, omdat zij geschikt is voor ten minste drie functies ondanks toegenomen beperkingen.