mw. mr. M.E. Fortuin

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV op grond van artikel 56, derde lid, Wet WIA de WIA-uitkering niet mag beëindigen op basis van een arbeidskundige beoordeling, maar uitsluitend op feitelijke verdiensten boven 65% van het maatmaninkomen gedurende een jaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om appellante een WIA-uitkering toe te kennen omdat haar beperkingen niet zijn toegenomen binnen vijf jaar na beëindiging van de eerdere uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van €26.637,77 aan toeslag omdat appellant niet tijdig zijn gewijzigde leefvorm heeft gemeld, waardoor hij te veel toeslag ontving.

De Centrale Raad van Beroep stelt de ingangsdatum van de IVA-uitkering vast op 27 november 2017 en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het WIA-dagloon van appellant terecht is vastgesteld op €131,77, waarbij zelfstandige inkomsten buiten beschouwing blijven en het beroep op het evenredigheidsbeginsel wordt verworpen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WW-dagloon van appellante terecht heeft vastgesteld op €205,23, ondanks haar betwisting van de berekening van het arbeidsvoorwaardenbedrag en de gebruikte polisadministratiegegevens.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de terugwerkende kracht bij het terugkomen van een WGA-toerekeningsbesluit heeft beperkt tot vijf jaar, en verklaart het beroep van appellante ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de terugwerkende kracht van een herzieningsbesluit over de WGA-toerekening aan een werkgever heeft beperkt tot vijf jaar, en verklaart het hoger beroep van het UWV gegrond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht de WAO-uitkering niet heeft verhoogd omdat geen toegenomen arbeidsongeschiktheid binnen vijf jaar is aangetoond. Het incidenteel hoger beroep van het Uwv wordt niet-ontvankelijk verklaard wegens gebrek aan belang.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is en dat het Uwv terecht de WIA-uitkering heeft geweigerd en de ZW-uitkering heeft beëindigd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon voor de WIA-uitkering van appellant correct heeft vastgesteld op €4,91, ondanks zijn langdurig arbeidsverleden en verzoek om een uitkering op sociaal minimum.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot beëindiging van de WIA-uitkering per 15 mei 2024 omdat onvoldoende geschikte functies resteren, waardoor appellante recht houdt op een ongewijzigde uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op eerdere besluiten tot weigering wijziging van de WAO-uitkering, omdat geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de ZW-uitkering van appellante terecht heeft beëindigd omdat zij geschikt is voor haar eigen werk als medewerker klantenservice, ondanks haar medische klachten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering omdat appellante meer dan 65% van haar loon kan verdienen, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing. De Staat wordt veroordeeld tot schadevergoeding wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WIA-uitkering terecht heeft beëindigd omdat appellante meer dan 65% van haar maatmaninkomen verdiende, ondanks betwisting van de inkomensvaststelling.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV en de Staat tot vergoeding van proceskosten en schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn in een WIA-procedure na intrekking van het hoger beroep.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering om de betaalspecificaties van 6 en 16 september 2019 te herzien, omdat de verrekeningen correct zijn en het Uwv terecht geen nabetaling heeft gedaan.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door zelf ontslag te nemen zonder dat voortzetting van het dienstverband redelijkerwijs niet van hem kon worden gevergd, waardoor de WW-uitkering terecht is geweigerd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om appellant een WIA-uitkering toe te kennen wegens het ontbreken van toegenomen arbeidsbeperkingen sinds januari 2013.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering aan appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, waarbij de medische en arbeidskundige beoordelingen zorgvuldig en juist zijn bevonden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de volledige arbeidsongeschiktheid van appellante per 21 april 2020 niet duurzaam is, waardoor het Uwv terecht een WGA-uitkering toekent en geen IVA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep beperkt de intrekking en terugvordering van de WIA-uitkering tot de periode 1 december 2016 tot 12 juni 2019, omdat alleen voor die periode aannemelijk is gemaakt dat appellant werkzaamheden verrichtte voor een coffeeshop.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer was in privaatrechtelijke dienstbetrekking bij de VOF, waardoor de intrekking en terugvordering van WIA-, WW- en ZW-uitkeringen terecht is.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 10 december 2021 terecht heeft vastgesteld op 48,08%, ondanks betwisting van appellant over zijn beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering van appellante over maart tot juni 2019 vanwege werkzaamheden in het economisch verkeer en schending van de inlichtingenplicht, inclusief oplegging van een boete.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV geen onrechtmatig besluit heeft genomen en wijst het verzoek om schadevergoeding van appellant af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 52,33% per 12 september 2022 en oordeelt dat het verbod van reformatio in peius niet is geschonden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht een WGA-uitkering ontvangt en geen IVA-uitkering vanwege niet-duurzame volledige arbeidsongeschiktheid, wijst schadevergoeding af en veroordeelt het UWV tot proceskostenvergoeding.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening van de uitspraak over de beëindiging van de Ziektewetuitkering af wegens ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant op 50,41% heeft vastgesteld, waarbij het medisch en arbeidskundig onderzoek zorgvuldig en voldoende onderbouwd is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WAO-uitkering van appellant heeft verlaagd na een zorgvuldige medische en arbeidskundige herbeoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WIA-uitkering van betrokkene terecht ongewijzigd heeft voortgezet met een arbeidsongeschiktheid van 41,28%, ondanks eerdere kritiek van de rechtbank op het medisch onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een bedrag van €645,54 aan te veel betaalde toeslag op de WAO-uitkering terugvordert, omdat geen dringende reden is aangetoond om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep verlaagt de terugvordering van WIA-voorschotten met 25% wegens een fout van het UWV en bevestigt dat appellant geen recht had op WIA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het verzekerd dagloon van appellant niet heeft geïndexeerd bij de toekenning van de WIA-uitkering, ondanks beroep op vertrouwens-, rechtszekerheids- en evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW- en ZW-uitkering van appellant omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking, en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van de WIA-uitkering van appellant wegens niet gemelde werkzaamheden en schending van de inlichtingenplicht, inclusief opleggen van een boete.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van de WW-uitkering over augustus tot november 2022 omdat appellant geen dringende reden heeft aangetoond om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering van appellant wegens gefingeerde dienstverbanden bij twee werkgevers, zonder dat sprake is van vooringenomenheid of schending van privacyrechten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW-uitkering van appellant wegens gefingeerde dienstverbanden, oordeelt dat het UWV niet vooringenomen was en dat geen dringende reden bestaat om van intrekking af te zien.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV en stelt het dagloon van appellant hoger vast vanwege bijzondere omstandigheden die toepassing van artikel 13a Wet WIA in strijd met het evenredigheidsbeginsel brengen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW- en ZW-uitkering van appellant heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere besluit over terugvordering van WAO-uitkering wegens niet gemelde pgb-inkomsten, bevestigt gedeeltelijke matiging van de terugvordering en kent schadevergoeding toe wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op het besluit van 7 april 2021 over het garantiebedrag van de Wajong-uitkering, omdat geen sprake is van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht als woningdeler is aangemerkt en dat zijn toeslag is ingetrokken en teruggevorderd omdat zijn inkomen boven het sociaal minimum ligt, zonder dringende redenen voor kwijtschelding.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat ziekteperiodes voorafgaand aan en aansluitend op de WAZO-periode niet samengeteld mogen worden, waardoor de ingangsdatum van de WIA-uitkering wordt vastgesteld op 20 mei 2019.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de toeslag op grond van de TW heeft ingetrokken en teruggevorderd vanwege het arbeidsongeschiktheidspensioen van het ABP, zonder aanleiding om van terugvordering af te zien.