mw. mr. M.E. Fortuin

De Centrale Raad van Beroep beperkt de intrekking en terugvordering van de WIA-uitkering tot de periode 1 december 2016 tot 12 juni 2019, omdat alleen voor die periode aannemelijk is gemaakt dat appellant werkzaamheden verrichtte voor een coffeeshop.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer was in privaatrechtelijke dienstbetrekking bij de VOF, waardoor de intrekking en terugvordering van WIA-, WW- en ZW-uitkeringen terecht is.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 10 december 2021 terecht heeft vastgesteld op 48,08%, ondanks betwisting van appellant over zijn beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 52,33% per 12 september 2022 en oordeelt dat het verbod van reformatio in peius niet is geschonden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV geen onrechtmatig besluit heeft genomen en wijst het verzoek om schadevergoeding van appellant af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht een WGA-uitkering ontvangt en geen IVA-uitkering vanwege niet-duurzame volledige arbeidsongeschiktheid, wijst schadevergoeding af en veroordeelt het UWV tot proceskostenvergoeding.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening van de uitspraak over de beëindiging van de Ziektewetuitkering af wegens ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant op 50,41% heeft vastgesteld, waarbij het medisch en arbeidskundig onderzoek zorgvuldig en voldoende onderbouwd is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WAO-uitkering van appellant heeft verlaagd na een zorgvuldige medische en arbeidskundige herbeoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WIA-uitkering van betrokkene terecht ongewijzigd heeft voortgezet met een arbeidsongeschiktheid van 41,28%, ondanks eerdere kritiek van de rechtbank op het medisch onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een bedrag van €645,54 aan te veel betaalde toeslag op de WAO-uitkering terugvordert, omdat geen dringende reden is aangetoond om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep verlaagt de terugvordering van WIA-voorschotten met 25% wegens een fout van het UWV en bevestigt dat appellant geen recht had op WIA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het verzekerd dagloon van appellant niet heeft geïndexeerd bij de toekenning van de WIA-uitkering, ondanks beroep op vertrouwens-, rechtszekerheids- en evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW- en ZW-uitkering van appellant omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking, en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van de WIA-uitkering van appellant wegens niet gemelde werkzaamheden en schending van de inlichtingenplicht, inclusief opleggen van een boete.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van de WW-uitkering over augustus tot november 2022 omdat appellant geen dringende reden heeft aangetoond om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW-uitkering van appellant wegens gefingeerde dienstverbanden, oordeelt dat het UWV niet vooringenomen was en dat geen dringende reden bestaat om van intrekking af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW- en ZW-uitkering van appellant heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV en stelt het dagloon van appellant hoger vast vanwege bijzondere omstandigheden die toepassing van artikel 13a Wet WIA in strijd met het evenredigheidsbeginsel brengen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering van appellant wegens gefingeerde dienstverbanden bij twee werkgevers, zonder dat sprake is van vooringenomenheid of schending van privacyrechten.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere besluit over terugvordering van WAO-uitkering wegens niet gemelde pgb-inkomsten, bevestigt gedeeltelijke matiging van de terugvordering en kent schadevergoeding toe wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op het besluit van 7 april 2021 over het garantiebedrag van de Wajong-uitkering, omdat geen sprake is van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht als woningdeler is aangemerkt en dat zijn toeslag is ingetrokken en teruggevorderd omdat zijn inkomen boven het sociaal minimum ligt, zonder dringende redenen voor kwijtschelding.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de toeslag op grond van de TW heeft ingetrokken en teruggevorderd vanwege het arbeidsongeschiktheidspensioen van het ABP, zonder aanleiding om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat ziekteperiodes voorafgaand aan en aansluitend op de WAZO-periode niet samengeteld mogen worden, waardoor de ingangsdatum van de WIA-uitkering wordt vastgesteld op 20 mei 2019.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het inkomen van appellant over 2021 correct heeft vastgesteld en dat er geen dringende reden is om terugvordering van te veel ontvangen WAO-uitkering achterwege te laten.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het oordeel van de rechtbank over de startdatum van de uitlooptermijn van de WIA-uitkering en bevestigt de juiste vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid door het UWV.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, gebaseerd op een deskundigenrapport dat het standpunt van het UWV onderschrijft.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot beëindiging van de Ziektewet-uitkering per 16 augustus 2022, oordeelt dat het UWV het gebrek in het medisch onderzoek heeft hersteld en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV onvoldoende heeft gemotiveerd dat de psychische klachten van appellant niet zijn toegenomen en draagt op tot nader onderzoek en motivering.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV tot toekenning van een WGA-uitkering aan een ex-werkneemster wegens onvoldoende medische onderbouwing van de beperkingen en draagt het UWV op opnieuw te beslissen.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door de 52-weken termijn niet consistent toe te passen bij de vaststelling van de ingangsdatum van de IVA-uitkering en draagt het UWV op nader onderzoek te doen.

De Centrale Raad van Beroep stelt de ingangsdatum van de IVA-uitkering vast op 18 december 2014 en oordeelt dat het UWV het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door inconsistent terugwerkende kracht toe te passen.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten na intrekking van het hoger beroep door appellante wegens tegemoetkoming in haar bezwaren.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV het dagloon voor de WIA-uitkering van betrokkene correct heeft vastgesteld zonder toepassing van de startersregeling, en verklaart het beroep tegen het herziene besluit ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV het dagloon voor de WIA-uitkering correct heeft vastgesteld, betrokkene niet als herintreder geldt en wijst het beroep tegen het herziene besluit af, met proceskostenveroordeling.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat appellant vanwege ernstige psychische problematiek recht heeft op een toeslag op zijn WIA-uitkering met terugwerkende kracht vanaf de ingangsdatum van de WIA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV over de faillissementsuitkering omdat geen rekening is gehouden met structureel gemaakte overuren in november en december 2022 en draagt het UWV op een nieuwe berekening te maken.

Appellante trekt hoger beroep in na volledige tegemoetkoming door UWV; UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep kent appellante een IVA-uitkering toe wegens onvoldoende motivering van het UWV over passende functies en veroordeelt UWV en Staat tot schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, na een zorgvuldig medisch en arbeidskundig onderzoek, ook via telefonisch spreekuur.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV de WIA-uitkering terecht heeft herzien en teruggevorderd wegens inkomsten uit zelfstandige werkzaamheden, zonder dringende redenen om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat er geen toegenomen beperkingen zijn vastgesteld uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na het eerdere besluit.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het beroep tegen de intrekking en terugvordering van de toeslag gegrond, maar wijst het beroep tegen de verlaging van de terugvordering af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht niet is teruggekomen op het besluit van 4 mei 2015 waarbij een WIA-uitkering met 69% arbeidsongeschiktheid is toegekend, omdat geen nieuwe feiten zijn aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WGA-vervolguitkering van appellante terecht heeft vastgesteld op een arbeidsongeschiktheidspercentage van 39,91%. Het hoger beroep wordt afgewezen en het UWV wordt veroordeeld in proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een Ziektewet-uitkering omdat op het moment van ziekmelding nog een arbeidsovereenkomst bestond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt is en wijst het hoger beroep af, waardoor de voortzetting van de WGA-uitkering gehandhaafd blijft.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering per 11 september 2020 omdat appellante meer dan 65% van haar maatmanloon kan verdienen in passende functies, ondanks haar bezwaren over medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening van een eerdere uitspraak af omdat geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn aangevoerd die tot een andere uitspraak zouden kunnen leiden.