mw. mr. B.M. van Dun

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV en stelt vast dat appellant vanaf 4 maart 2016 recht heeft op een IVA-uitkering wegens duurzame volledige arbeidsongeschiktheid.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot intrekking van de WW-uitkering omdat het UWV het besluit niet deugdelijk heeft gemotiveerd, ondanks dat appellant vanaf 18 maart 2013 buiten Nederland verbleef zonder dit te melden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV medisch onderzoek zorgvuldig was en wijst het hoger beroep af omdat appellant onvoldoende aannemelijk maakte dat zijn beperkingen op 20 april 2015 groter waren dan vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van de WW-uitkering en de opgelegde boete omdat appellant als zelfstandige werkte zonder dit te melden aan het Uwv.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV ten onrechte de WW-uitkering op basis van het volledige aantal arbeidsuren heeft verminderd, terwijl dit slechts op basis van het concrete aanbod van 24 uur per week had moeten gebeuren.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot intrekking van de WW-uitkering per 16 april 2012 wegens niet gemelde zelfstandige werkzaamheden en beveelt het UWV tot nieuwe besluitvorming.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt besluiten van het UWV over intrekking en terugvordering van ZW- en faillissementsuitkeringen en weigering WIA-uitkering wegens onvoldoende motivering omtrent het ontbreken van een gezagsverhouding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft vastgesteld dat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is per 8 mei 2013 en 6 mei 2015 en dat appellant geen recht heeft op ZW-uitkering vanaf 9 juni 2015. Terugvordering van voorschotten is gegrond.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het UWV-besluit dat het recht op ziekengeld beëindigt vanwege onvoldoende taalondersteuning bij het medisch onderzoek, en draagt het UWV op een nieuwe beslissing te nemen met tolkondersteuning.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het UWV dat appellant per 6 september 2016 geen recht meer had op ziekengeld, omdat hij belastbaar werd geacht voor passende arbeid.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV wegens gebrekkige motivering en gebrekkige uitvoering van een eerdere tussenuitspraak en draagt het UWV op een nieuwe beslissing op bezwaar te nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht meer heeft op ziekengeld omdat hij meer dan 65% van zijn maatmaninkomen kan verdienen met geschikte functies, ondanks medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant met PTSS en depressie halve dagen aangepast werk kan verrichten en dat hij per 12 april 2014 en 12 augustus 2016 niet volledig arbeidsongeschikt was.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht meer heeft op ziekengeld omdat hij meer dan 65% van zijn maatmaninkomen kan verdienen ondanks zijn beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht meer heeft op ziekengeld omdat hij meer dan 65% van zijn maatmaninkomen kan verdienen, na een zorgvuldig medisch en arbeidskundig onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het oordeel van de rechtbank dat het UWV het medisch en arbeidskundig onderzoek zorgvuldig heeft uitgevoerd en de beperkingen van appellante juist heeft vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het medisch onderzoek door het UWV zorgvuldig was en wijst het verzoek van appellant voor een onafhankelijk deskundige af. De vastgestelde beperkingen en arbeidsongeschiktheid per 7 september 2015 blijven ongewijzigd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen privaatrechtelijke dienstbetrekking had bij [naam B.V.] en wijst het hoger beroep tegen de intrekking en terugvordering van WW- en WAZO-uitkeringen af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van WIA-uitkering wegens niet gemelde werkzaamheden en past de boete aan op €1.400,76.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van de WAO-aanvraag van appellant wegens het ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden die verzekeringsrecht op 30 december 1993 aantonen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is verklaard na zorgvuldig medisch onderzoek en passende functie-indicatie.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het bezwaar van appellant tegen het UWV-besluit niet-ontvankelijk vanwege te late indiening van de bezwaargronden, en bevestigt daarmee de eerdere uitspraak van de rechtbank.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het medisch onderzoek zorgvuldig heeft uitgevoerd en wijst het hoger beroep van appellant af wegens onvoldoende onderbouwing van meer beperkingen en geen schending van equality of arms.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit tot beëindiging van de WGA-uitkering omdat het medisch en arbeidskundig onderzoek voldoende zorgvuldig is en de beperkingen van appellant passend zijn vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen werknemer is in de zin van de WW, omdat geen gezagsverhouding bestond en de zorgovereenkomsten geen arbeidsovereenkomst vormden.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV het dagloon van appellant opnieuw moet berekenen, rekening houdend met een langere ziekteperiode en volledige loonbetaling, maar dat appellant niet heeft aangetoond dat loon oninbaar was in de referteperiode.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat een WAO-uitkering weigerde vanwege ondeugdelijke motivering en draagt het UWV op de functionele mogelijkheden van appellant opnieuw te beoordelen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een WIA-uitkering omdat de medische en arbeidskundige beoordelingen geen voldoende beperkingen aantonen en passende functies beschikbaar zijn.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV onvoldoende zorgvuldig medisch onderzoek heeft verricht door geen informatie op te vragen bij GGZ Rivierduinen, en draagt het UWV op dit te herstellen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante op 9 mei 2016 correct heeft vastgesteld en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat de toegenomen arbeidsongeschiktheid voortkomt uit een andere ziekteoorzaak dan tijdens de wachttijd.

De Centrale Raad van Beroep beveelt het UWV om het dagloon opnieuw te berekenen wegens een gebrek in het bestreden besluit, terwijl de claim van duurzame arbeidsongeschiktheid wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van 20 juli 2015 over de faillissementsuitkering en verklaart het beroep gegrond, maar verklaart het beroep tegen het besluit van 17 april 2018 ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de beperkingen van appellante zorgvuldig heeft vastgesteld en dat het bezwaar tegen beëindiging van de Ziektewetuitkering en weigering van de WIA-uitkering ongegrond is.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV over de mate van arbeidsongeschiktheid van een werknemer vanwege onvoldoende onderbouwing van de prognose van herstel en draagt het UWV op een nieuwe beslissing te nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellant op 72,94% juist heeft vastgesteld en dat de voorgelegde functies passend waren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een WIA-uitkering omdat de functionele beperkingen correct zijn vastgesteld en de geduide functies binnen de belastbaarheid blijven.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op WW-uitkering omdat hij tijdens zijn laatste dienstverband in Zwitserland woonde en werkte, en het recht op herleving van de WW-uitkering niet is ontstaan.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het UWV-besluit wegens onvoldoende vastlegging van urenbeperking in de FML en wijst een urenbeperking van minimaal drie uur per dag toe.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV over de belastbaarheid van appellant per 25 februari 2015 wegens onvoldoende zorgvuldigheid en motivering, maar laat de rechtsgevolgen in stand en veroordeelt het UWV in de proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt besluiten van het UWV die weigeren appellante vanaf 29 januari 2009 in aanmerking te brengen voor een WAO-uitkering wegens onvoldoende onderbouwing van het ontbreken van psychische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het verzoek om herziening van een AOW-uitspraak niet-ontvankelijk wegens het niet tijdig betalen van het griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit over het arbeidsongeschiktheidspercentage van 70,75% per 27 juni 2015 en stelt dit vast op 74,81%, bevestigt het latere besluit van 13 december 2016 en veroordeelt het UWV in proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een WIA-uitkering per 23 maart 2016 wegens onvoldoende toegenomen arbeidsongeschiktheid en de geschiktheid van de geselecteerde functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van het verzoek van appellant om terug te komen op het besluit van 10 januari 1984 tot intrekking van zijn WAO-uitkering wegens ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat appellant geen voldoende procesbelang heeft bij de weigering van zijn WW-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht heeft op een WIA-uitkering omdat geen toegenomen beperkingen zijn vastgesteld die voortvloeien uit dezelfde ziekteoorzaak als waarvoor eerder een uitkering werd toegekend.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht heeft op een WIA-uitkering omdat zij per 10 februari 2015 minder dan 35% arbeidsongeschikt was, na zorgvuldig medisch onderzoek en beoordeling van beperkingen en geschikte functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het verzoek van appellante om terug te komen op een eerdere afwijzing van een WW-uitkering heeft afgewezen wegens ontbreken van nieuwe feiten en onvoldoende beschikbaarheid voor werk.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de verlaging van de WW-uitkering van appellant wegens het niet aantonen van de vereiste acht sollicitatieactiviteiten in de periode 24 september tot 18 november 2016.