dhr. mr. dr. J.H. Ermers

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de vrijwillige Ziektewetverzekering van appellante terecht per 30 oktober 2023 heeft beëindigd, zonder terugwerkende kracht, omdat geen bijzondere omstandigheden zijn vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV en kent appellant met ingang van zijn achttiende verjaardag een Wajong-uitkering toe wegens duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een loonsanctie heeft opgelegd aan appellante wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen zonder deugdelijke grond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht weigert terug te komen op eerdere besluiten uit 2007 en 2008 om appellante een Wajong-uitkering toe te kennen, vanwege het ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het ongemaximeerde WIA-dagloon terecht heeft vastgesteld op €344,77, waarbij geen sprake is van discriminatie op grond van handicap of strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 52,33% per 12 september 2022 en oordeelt dat het verbod van reformatio in peius niet is geschonden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht een WGA-uitkering ontvangt en geen IVA-uitkering vanwege niet-duurzame volledige arbeidsongeschiktheid, wijst schadevergoeding af en veroordeelt het UWV tot proceskostenvergoeding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV geen onrechtmatig besluit heeft genomen en wijst het verzoek om schadevergoeding van appellant af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door eigen ontslag zonder gegronde reden, waardoor de WW-uitkering terecht niet wordt uitbetaald.

Appellante trekt hoger beroep in nadat UWV haar bezwaar volledig heeft gehonoreerd; UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WIA-uitkering van appellant na detentie herleeft vanaf 1 mei 2023, omdat appellant onvoldoende informatie heeft verstrekt om het recht op uitkering over de periode daarvoor vast te stellen.

De Centrale Raad van Beroep stelt de mate van arbeidsongeschiktheid vast op 47,13% en het dagloon op €49,20 per 18 februari 2022, vernietigt eerdere besluiten van het UWV en veroordeelt het UWV tot vergoeding van wettelijke rente en proceskosten.

De rechtbank Midden-Nederland verklaart het beroep ongegrond en bevestigt dat belanghebbende geen recht heeft op een WIA-uitkering omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af tegen de sluiting van de woning wegens aanwezigheid van een handelshoeveelheid cocaïne en andere aanwijzingen voor drugshandel.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond en bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewetuitkering van eiser heeft verlaagd vanwege weigering passende werkzaamheden tijdens re-integratie.

De rechtbank Midden-Nederland verklaart het beroep van eiseres gegrond en vernietigt het besluit van het UWV, omdat eiseres volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is en recht heeft op een IVA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat belanghebbende op de datum van aanvraag arbeidsvermogen had en daarom geen Wajong-uitkering toekomt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd de Wajong-uitkering eerder dan vijf jaar terug te laten ingaan, omdat geen bijzondere omstandigheden zijn aangevoerd die verder terugwerkende kracht rechtvaardigen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen procesbelang heeft bij het beroep tegen het besluit van het UWV over de WIA-uitkering, waardoor het beroep terecht niet-ontvankelijk is verklaard.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geoordeeld dat de werkgever voldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht, waardoor geen loonsanctie wordt opgelegd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de Wajong-uitkering van appellant terecht is verhoogd tot 85% per 11 januari 2021, met terugwerkende kracht van maximaal één jaar, zonder dat sprake is van een bijzonder geval.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de afwijzing van WW-uitkeringen wegens onwerkbaar weer en oordeelt dat het UWV het vertrouwensbeginsel heeft geschonden door onjuiste informatie op de website te verstrekken.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op het besluit van 2007 om de Wajong-uitkering te verhogen naar 85%, omdat geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn aangevoerd.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep van appellante ongegrond en bevestigt het door het UWV vastgestelde dagloon van €70,50 voor haar IVA-uitkering zonder toepassing van de startersregeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het WIA-dagloon van appellant terecht is vastgesteld zonder rekening te houden met overuren die door coronamaatregelen niet zijn gemaakt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon terecht heeft vastgesteld op basis van het loon na onbetaald verlof, zonder rekening te houden met hoger inkomen vóór het verlof.

De Centrale Raad van Beroep stelt het dagloon voor de WIA-uitkering van betrokkene vast op €64,60 en vernietigt het lagere besluit van het UWV wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellant per 2 maart en 5 december 2023 heeft beëindigd, omdat appellant blijvend geschikt is voor de geselecteerde functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, na zorgvuldig onderzoek en zonder nieuwe medische gronden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon van de IVA-uitkering correct heeft vastgesteld volgens het Dagloonbesluit, ondanks betwisting appellant over onevenredigheid en aantal dagloondagen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht de ZW-uitkering van appellante heeft beëindigd omdat zij meer dan 65% van haar oude loon kan verdienen, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het pensioen van appellant terecht in mindering is gebracht op de WW-uitkering, omdat geen sprake is van een eerder WW-recht bij gelijktijdig beëindigen van twee dienstverbanden. Tevens wordt schadevergoeding toegekend wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek van appellant af om aanvullende schadevergoeding voor loon- en pensioenschade na het fictieve loonsanctiejaar tot aan zijn AOW-leeftijd wegens het ontbreken van een onrechtmatig besluit.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op vergoeding van belastingschade na nabetaling van een WW-uitkering, omdat de middelingsregeling de schade volledig compenseert.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat ex-werknemer verwijtbaar werkloos is geworden door het weigeren van een concreet en passend werkaanbod via een detacheringsbureau, waardoor de WW-uitkering terecht niet is uitbetaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer is in de zin van de WW en wijst het hoger beroep af, omdat geen gezagsverhouding bestond tussen appellant en de B.V.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant als directeur-grootaandeelhouder geen werknemer is en daarom geen faillissementsuitkering ontvangt wegens het ontbreken van een gezagsverhouding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de Ziektewet-uitkering omdat het verdienvermogen van appellante hoger is dan 65% van de maatgevende arbeid na zorgvuldig medisch en arbeidsdeskundig onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WW-dagloon terecht heeft vastgesteld op €144,17 zonder rekening te houden met de na afloop van de referteperiode uitbetaalde verlofuren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon van appellant correct heeft vastgesteld, omdat appellant niet heeft aangetoond dat hij vorderbaar maar niet inbaar loon had in de referteperiode.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het UWV om appellant geen WIA-uitkering toe te kennen vanwege onvoldoende arbeidsongeschiktheid en onderschrijft de medische en arbeidskundige beoordelingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 67,45%, na zorgvuldig medisch en arbeidskundig onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep van appellante tegen de vaststelling van de maatmanomvang WIA-uitkering niet-ontvankelijk wegens ontbreken van procesbelang, omdat een toekomstige herbeoordeling mogelijk is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewetuitkering van appellant heeft beëindigd, omdat hij meer dan 65% van zijn loon kan verdienen en het medisch onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV niet onrechtmatig heeft gehandeld bij het voorbereiden van besluiten, waardoor het verzoek om schadevergoeding van appellant wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de ZW-uitkering van appellant terecht heeft beëindigd na een zorgvuldige medische en arbeidskundige beoordeling zonder urenbeperking.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de werkgever geen eigen procesbelang heeft bij het aanvechten van de weigering van een WIA-uitkering aan werknemer, waardoor het hoger beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant correct heeft vastgesteld op respectievelijk 38,39% en 38,83%, ondanks bezwaar en beroep van appellant over medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek tot schadevergoeding af omdat geen onrechtmatig besluit van het UWV is vastgesteld en er geen causaal verband is tussen het besluit en de gestelde schade.