dhr. mr. dr. J.H. Ermers

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Wajong-uitkering omdat het UWV voldoende heeft onderbouwd dat het arbeidsvermogen van appellant niet duurzaam ontbreekt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de schadevergoeding van €1.000,- voor immateriële schade aan appellante terecht is vastgesteld wegens onrechtmatige besluiten van het UWV.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis van de rechtbank en verklaart het beroep van betrokkene ongegrond, waarmee het UWV terecht het verzoek tot verhoging van het WIA-dagloon afwees.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van het verzoek om schadevergoeding omdat geen causaal verband bestaat tussen het onrechtmatige besluit over het WIA-dagloon en de geclaimde pensioen- en belastingschade.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het verzoek tot herziening van het maatmaninkomen voor de WAZ-uitkering terecht heeft afgewezen wegens ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd het Ziektewetdagloon te verhogen, ondanks een hogere vaststelling van het WW-dagloon, vanwege het vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht een Wajong-uitkering weigerde omdat het verlies van arbeidsvermogen op het achttiende jaar niet duurzaam was, ondanks psychische en fysieke klachten van appellante.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WIA-uitkering van appellante heeft beëindigd omdat zij meer dan 65% van haar maatmaninkomen verdiende, ondanks haar bezwaar over de inkomensvaststelling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht de Wajong-uitkering heeft geweigerd omdat het ontbreken van arbeidsvermogen van appellante op haar achttiende verjaardag niet duurzaam was.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht weigert terug te komen op de afwijzing van een Wajong-uitkering vanwege een laattijdige aanvraag zonder nieuwe feiten of omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant een benadelingshandeling heeft gepleegd door niet te procederen tot herstel van zijn dienstbetrekking, maar vernietigt het besluit van het UWV vanwege onvoldoende motivering over verwijtbaarheid.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat appellante ten onrechte niet als jonggehandicapte aanmerkte en bepaalt dat zij recht heeft op een Wajong-uitkering vanaf haar achttiende verjaardag.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op eerdere besluiten tot weigering van een Wajong-uitkering, omdat geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden zijn gesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering om de betaalspecificaties van 6 en 16 september 2019 te herzien, omdat de verrekeningen correct zijn en het Uwv terecht geen nabetaling heeft gedaan.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV en kent appellant met ingang van zijn achttiende verjaardag een Wajong-uitkering toe wegens duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een loonsanctie heeft opgelegd aan appellante wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen zonder deugdelijke grond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht weigert terug te komen op eerdere besluiten uit 2007 en 2008 om appellante een Wajong-uitkering toe te kennen, vanwege het ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de vrijwillige Ziektewetverzekering van appellante terecht per 30 oktober 2023 heeft beëindigd, zonder terugwerkende kracht, omdat geen bijzondere omstandigheden zijn vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het ongemaximeerde WIA-dagloon terecht heeft vastgesteld op €344,77, waarbij geen sprake is van discriminatie op grond van handicap of strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV geen onrechtmatig besluit heeft genomen en wijst het verzoek om schadevergoeding van appellant af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht een WGA-uitkering ontvangt en geen IVA-uitkering vanwege niet-duurzame volledige arbeidsongeschiktheid, wijst schadevergoeding af en veroordeelt het UWV tot proceskostenvergoeding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 52,33% per 12 september 2022 en oordeelt dat het verbod van reformatio in peius niet is geschonden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door eigen ontslag zonder gegronde reden, waardoor de WW-uitkering terecht niet wordt uitbetaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WIA-uitkering van appellant na detentie herleeft vanaf 1 mei 2023, omdat appellant onvoldoende informatie heeft verstrekt om het recht op uitkering over de periode daarvoor vast te stellen.

De Centrale Raad van Beroep stelt de mate van arbeidsongeschiktheid vast op 47,13% en het dagloon op €49,20 per 18 februari 2022, vernietigt eerdere besluiten van het UWV en veroordeelt het UWV tot vergoeding van wettelijke rente en proceskosten.

Appellante trekt hoger beroep in nadat UWV haar bezwaar volledig heeft gehonoreerd; UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De rechtbank Midden-Nederland verklaart het beroep ongegrond en bevestigt dat belanghebbende geen recht heeft op een WIA-uitkering omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af tegen de sluiting van de woning wegens aanwezigheid van een handelshoeveelheid cocaïne en andere aanwijzingen voor drugshandel.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond en bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewetuitkering van eiser heeft verlaagd vanwege weigering passende werkzaamheden tijdens re-integratie.

De rechtbank Midden-Nederland verklaart het beroep van eiseres gegrond en vernietigt het besluit van het UWV, omdat eiseres volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is en recht heeft op een IVA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd de Wajong-uitkering eerder dan vijf jaar terug te laten ingaan, omdat geen bijzondere omstandigheden zijn aangevoerd die verder terugwerkende kracht rechtvaardigen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen procesbelang heeft bij het beroep tegen het besluit van het UWV over de WIA-uitkering, waardoor het beroep terecht niet-ontvankelijk is verklaard.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat belanghebbende op de datum van aanvraag arbeidsvermogen had en daarom geen Wajong-uitkering toekomt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geoordeeld dat de werkgever voldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht, waardoor geen loonsanctie wordt opgelegd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de Wajong-uitkering van appellant terecht is verhoogd tot 85% per 11 januari 2021, met terugwerkende kracht van maximaal één jaar, zonder dat sprake is van een bijzonder geval.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de afwijzing van WW-uitkeringen wegens onwerkbaar weer en oordeelt dat het UWV het vertrouwensbeginsel heeft geschonden door onjuiste informatie op de website te verstrekken.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op het besluit van 2007 om de Wajong-uitkering te verhogen naar 85%, omdat geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn aangevoerd.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep van appellante ongegrond en bevestigt het door het UWV vastgestelde dagloon van €70,50 voor haar IVA-uitkering zonder toepassing van de startersregeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon terecht heeft vastgesteld op basis van het loon na onbetaald verlof, zonder rekening te houden met hoger inkomen vóór het verlof.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het WIA-dagloon van appellant terecht is vastgesteld zonder rekening te houden met overuren die door coronamaatregelen niet zijn gemaakt.

De Centrale Raad van Beroep stelt het dagloon voor de WIA-uitkering van betrokkene vast op €64,60 en vernietigt het lagere besluit van het UWV wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellant per 2 maart en 5 december 2023 heeft beëindigd, omdat appellant blijvend geschikt is voor de geselecteerde functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon van de IVA-uitkering correct heeft vastgesteld volgens het Dagloonbesluit, ondanks betwisting appellant over onevenredigheid en aantal dagloondagen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, na zorgvuldig onderzoek en zonder nieuwe medische gronden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht de ZW-uitkering van appellante heeft beëindigd omdat zij meer dan 65% van haar oude loon kan verdienen, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het pensioen van appellant terecht in mindering is gebracht op de WW-uitkering, omdat geen sprake is van een eerder WW-recht bij gelijktijdig beëindigen van twee dienstverbanden. Tevens wordt schadevergoeding toegekend wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat ex-werknemer verwijtbaar werkloos is geworden door het weigeren van een concreet en passend werkaanbod via een detacheringsbureau, waardoor de WW-uitkering terecht niet is uitbetaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer is in de zin van de WW en wijst het hoger beroep af, omdat geen gezagsverhouding bestond tussen appellant en de B.V.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek van appellant af om aanvullende schadevergoeding voor loon- en pensioenschade na het fictieve loonsanctiejaar tot aan zijn AOW-leeftijd wegens het ontbreken van een onrechtmatig besluit.