mw. mr. drs. S. Wijna

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de minister bevoegd was om subsidies op grond van de NOW-regelingen te wijzigen en terug te vorderen vanwege het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking van een medewerker. Ook de herziening en terugvordering van compensatie transitievergoeding blijft in stand.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW- en WAZO-uitkeringen van appellante heeft ingetrokken en de WIA-uitkering heeft herzien wegens het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking met de stichtingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de Ziektewet-uitkering van appellante terecht heeft beëindigd omdat zij medisch gezien in staat is haar eigen werk te verrichten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante terecht heeft vastgesteld op 45,98% en dat het onderzoek van de artsen voldoende zorgvuldig was.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het bestreden besluit over de mate van arbeidsongeschiktheid en draagt het UWV op een nieuwe beslissing te nemen met inachtneming van deze uitspraak.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant op 70,10%, ondanks zijn bezwaar gebaseerd op Autisme Spectrum Stoornis en prikkelgevoeligheid. Het hoger beroep wordt afgewezen en het UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewet-uitkering heeft geweigerd omdat appellante haar eigen administratieve werk ondanks klachten kan verrichten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door zelf ontslag te nemen zonder dat voortzetting van het dienstverband redelijkerwijs niet van hem kon worden gevergd, waardoor de WW-uitkering terecht is geweigerd.

De Centrale Raad van Beroep verklaart de beroepen van appellanten tegen besluiten over STAP-aanvragen niet-ontvankelijk wegens misbruik van recht, omdat zij evident zonder redelijk doel rechten aanwendden om dwangsommen te incasseren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WIA-uitkering van appellant heeft herzien en teruggevorderd wegens niet gemelde op geld waardeerbare werkzaamheden en handhaaft de opgelegde boete.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat de WIA-uitkering per 24 oktober 2019 weigert toe te kennen en oordeelt dat de gerechtvaardigde verwachting van appellant zwaarder weegt dan het belang van het UWV.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante per 12 juli 2018 terecht heeft vastgesteld op 51,5%, en verklaart het beroep tegen deze beslissing ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht geen WIA-uitkering toekent aan appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is en de geselecteerde functies medisch geschikt zijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 59,21%, en wijst het hoger beroep af wegens onvoldoende onderbouwing van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer was in privaatrechtelijke dienstbetrekking bij de VOF, waardoor de intrekking en terugvordering van WIA-, WW- en ZW-uitkeringen terecht is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt is en wijst het hoger beroep tegen de weigering van een IVA-uitkering af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering per 22 juni 2021 omdat appellant meer dan 65% van zijn vroegere loon kan verdienen in passende functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Ziektewet-uitkering aan appellante per 13 mei 2023, omdat zij geschikt werd geacht voor alternatieve functies en de medische beperkingen niet waren toegenomen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met een zorgvuldige medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellante per 24 november 2023 heeft beëindigd, omdat zij geschikt is geacht voor ten minste drie WIA-functies zonder toegenomen beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht geen dwangsom verschuldigd is wegens het niet tijdig beslissen op meldingen van verslechterde gezondheid van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante per 31 januari 2022 terecht heeft vastgesteld op 47,84%, ondanks haar betwisting van de medische beperkingen en geschiktheid voor geselecteerde functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om appellant een WIA-uitkering toe te kennen, omdat geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na beëindiging van de eerdere uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van WIA- en WAO-uitkeringen van appellanten wegens het niet melden van bestuursfuncties en inkomsten, met inachtneming van een schattingsmethode voor inkomsten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellant per 19 januari 2022 heeft beëindigd, ondanks medische beperkingen en een deskundigenrapport dat enige beperkingen vaststelt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering van appellante over maart tot juni 2019 vanwege werkzaamheden in het economisch verkeer en schending van de inlichtingenplicht, inclusief oplegging van een boete.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht na intrekking van het hoger beroep door appellant vanwege een gewijzigde beslissing op bezwaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering van appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is en geschikt is voor de nieuw geselecteerde functie van administratief medewerker finance.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht na intrekking van het hoger beroep door appellante vanwege een gewijzigde beslissing op bezwaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door eigen ontslag zonder gegronde reden, waardoor de WW-uitkering terecht niet wordt uitbetaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een loongerelateerde WGA-uitkering toekende aan appellante per 16 maart 2020 en wijst een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de minister terecht is veroordeeld tot betaling van proceskosten van €907 aan appellante, zonder vergoeding van kosten rechtsbijstand, wegens ontbreken van bijzondere omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW- en ZW-uitkering van appellant omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking, en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen WIA-uitkering toekomt omdat geen sprake is van een privaatrechtelijke dienstbetrekking door het ontbreken van een gezagsverhouding binnen de familiezorg.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van de WW-uitkering over augustus tot november 2022 omdat appellant geen dringende reden heeft aangetoond om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van de WIA-uitkering van appellant wegens niet gemelde werkzaamheden en schending van de inlichtingenplicht, inclusief opleggen van een boete.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht aan appellante na intrekking van het hoger beroep wegens tegemoetkoming door het UWV.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de Ziektewetuitkering omdat appellante recht heeft op een WIA-uitkering en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere besluit over terugvordering van WAO-uitkering wegens niet gemelde pgb-inkomsten, bevestigt gedeeltelijke matiging van de terugvordering en kent schadevergoeding toe wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant niet verplicht verzekerd is voor werknemersverzekeringen omdat geen privaatrechtelijke dienstbetrekking bestond, en wijst de aanvragen voor ZW- en WIA-uitkeringen af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant op 62,33% terecht heeft vastgesteld en wijst het hoger beroep deels toe.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de toeslag op grond van de TW heeft ingetrokken en teruggevorderd vanwege het arbeidsongeschiktheidspensioen van het ABP, zonder aanleiding om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de weigering van de WW-uitkering omdat het UWV niet aannemelijk heeft gemaakt dat appellant passende arbeid heeft nagelaten te behouden. Het UWV moet een nieuwe beslissing nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de toeslag van appellante heeft herzien en onverschuldigd betaalde bedragen heeft teruggevorderd, en dat de boete wegens schending van de inlichtingenplicht terecht is opgelegd, met uitzondering van de boete die is verlaagd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de verlaging van de WW-uitkering met 25% gedurende vier maanden omdat appellant zonder geldige reden niet is gestart met een leerwerktraject en onvoldoende meewerkte aan re-integratie.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit over de definitieve vaststelling van de NOW-6 subsidie omdat de strikte peildatum 14 december 2021 onevenredig nadelig is voor appellanten en in strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de toeslag van appellante heeft herzien en teruggevorderd wegens niet gemelde inkomsten van haar partner en dat de opgelegde boete terecht is.

De Centrale Raad van Beroep stelt de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant vast op circa 46% en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten. Het hoger beroep tegen het besluit van april 2025 wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere vonnis, verklaart het beroep tegen het eerste UWV-besluit gegrond en bevestigt de vaststelling van 35,44% arbeidsongeschiktheid met passende functies. Proceskosten en griffierecht worden aan appellant toegekend.