mw. mr.drs. S. Wijna

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV en de Staat tot betaling van schadevergoeding en proceskosten wegens overschrijding van de redelijke termijn in WIA-procedures.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis van de rechtbank en verklaart het hoger beroep van de minister gegrond, waarbij de verlaging van de NOW-2 en NOW-3 subsidies vanwege loonsomdaling niet als onevenredig wordt beschouwd.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt de minister in de proceskosten van appellante na intrekking van het hoger beroep vanwege tegemoetkoming door nieuwe besluiten op bezwaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om appellante een WIA-uitkering toe te kennen vanwege het ontbreken van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na beëindiging van de eerdere uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van €26.637,77 aan toeslag omdat appellant niet tijdig zijn gewijzigde leefvorm heeft gemeld, waardoor hij te veel toeslag ontving.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, na een zorgvuldig medisch en arbeidskundig onderzoek en passende functiekeuze.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering en de weigering van de WIA-uitkering van appellant, omdat het UWV de beperkingen juist heeft vastgesteld en de wachttijd niet is voltooid.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen procesbelang heeft bij haar beroep tegen niet-ontvankelijk verklaarde bezwaren inzake een WW-uitkeringsaanvraag en openstaande vordering, waardoor het beroep wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewetuitkering heeft geweigerd omdat de arbeidsovereenkomst tussen appellant en werkgever op de ziekmeldingdatum niet was beëindigd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW- en WAZO-uitkeringen van appellante heeft ingetrokken en de WIA-uitkering heeft herzien wegens het ontbreken van een verzekeringsplicht. De mate van arbeidsongeschiktheid is vastgesteld op 44,09%.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de wijziging en terugvordering van NOW-subsidies en compensatie transitievergoeding omdat betrokkene niet als werknemer in privaatrechtelijke dienstbetrekking werd aangemerkt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat er geen toegenomen beperkingen zijn binnen vijf jaar na beëindiging van de eerdere uitkering, en wijst het verzoek om schadevergoeding af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de eerste ziektedag van appellant niet kan worden verlegd naar 2013 en handhaaft het dagloon van €104,91 voor de Ziektewetuitkering per 3 oktober 2022.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de Ziektewet-uitkering van appellante terecht heeft beëindigd omdat zij medisch gezien in staat is haar eigen werk te verrichten.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het bestreden besluit over de mate van arbeidsongeschiktheid en draagt het UWV op een nieuwe beslissing te nemen met inachtneming van deze uitspraak.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante correct heeft vastgesteld op 45,98% en dat het onderzoek van de artsen voldoende zorgvuldig was.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant op 70,10%, ondanks het bezwaar dat onvoldoende rekening is gehouden met zijn Autisme Spectrum Stoornis.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewet-uitkering heeft geweigerd omdat appellante haar eigen administratieve werk ondanks klachten kan verrichten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door zelf ontslag te nemen zonder dat voortzetting van het dienstverband redelijkerwijs niet van hem kon worden gevergd, waardoor de WW-uitkering terecht is geweigerd.

De Centrale Raad van Beroep verklaart de beroepen van appellanten tegen besluiten over STAP-aanvragen niet-ontvankelijk wegens misbruik van recht, omdat zij evident zonder redelijk doel rechten aanwendden om dwangsommen te incasseren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WIA-uitkering van appellant heeft herzien en teruggevorderd wegens niet gemelde op geld waardeerbare werkzaamheden en een boete heeft opgelegd wegens schending van de inlichtingenplicht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de lagere vaststelling van de NOW-2 subsidie en de terugvordering van het voorschot, wijst het beroep op het vertrouwensbeginsel en evenredigheidsbeginsel af en volgt de rechtbank in haar berekening en belangenafweging.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de NEDAB-subsidie, voor zover deze personeelskosten betreft, moet worden meegerekend bij de omzet voor de NOW-1 tot en met NOW-5 regelingen en verklaart het hoger beroep van appellante ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de definitieve vaststelling van de NOW-3 subsidie op €34.873,- en wijst het hoger beroep van appellante af wegens onvoldoende grond voor afwijking.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht geen WIA-uitkering toekent aan appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is en de geselecteerde functies medisch geschikt zijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante per 12 juli 2018 terecht heeft vastgesteld op 51,5%, en verklaart het beroep tegen deze beslissing ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat de WIA-uitkering per 24 oktober 2019 weigert toe te kennen en oordeelt dat de gerechtvaardigde verwachting van appellant zwaarder weegt dan het belang van het UWV.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 59,21%, en wijst het hoger beroep af wegens onvoldoende onderbouwing van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer was in privaatrechtelijke dienstbetrekking bij de VOF, waardoor de intrekking en terugvordering van WIA-, WW- en ZW-uitkeringen terecht is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Ziektewet-uitkering aan appellante per 13 mei 2023, omdat zij geschikt werd geacht voor alternatieve functies en haar medische situatie niet was verslechterd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikt is en wijst het hoger beroep tegen de weigering van een IVA-uitkering af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellant per 22 juni 2021 heeft beëindigd omdat hij meer dan 65% van zijn laatstverdiende loon kan verdienen in passende functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht geen dwangsom verschuldigd is wegens het niet tijdig beslissen op meldingen van verslechterde gezondheid van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellante per 24 november 2023 heeft beëindigd, omdat zij geschikt is geacht voor ten minste drie WIA-functies zonder toegenomen beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante per 31 januari 2022 terecht heeft vastgesteld op 47,84%, ondanks haar betwisting van de medische beperkingen en geschiktheid voor geselecteerde functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met een zorgvuldige medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellant per 19 januari 2022 heeft beëindigd, ondanks medische beperkingen en een deskundigenrapport dat enige beperkingen vaststelt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening en terugvordering van WIA- en WAO-uitkeringen van appellanten wegens het niet melden van bestuursfuncties en inkomsten, met inachtneming van een schattingsmethode voor inkomsten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om appellant een WIA-uitkering toe te kennen, omdat geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na beëindiging van de eerdere uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering van appellante over maart tot juni 2019 vanwege werkzaamheden in het economisch verkeer en schending van de inlichtingenplicht, inclusief oplegging van een boete.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering van appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is en geschikt is voor de nieuw geselecteerde functie van administratief medewerker finance.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht na intrekking van het hoger beroep door appellant vanwege een gewijzigde beslissing op bezwaar.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht na intrekking van het hoger beroep door appellante vanwege een gewijzigde beslissing op bezwaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant verwijtbaar werkloos is geworden door eigen ontslag zonder gegronde reden, waardoor de WW-uitkering terecht niet wordt uitbetaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een loongerelateerde WGA-uitkering toekende aan appellante per 16 maart 2020 en wijst een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de minister terecht is veroordeeld tot betaling van proceskosten van €907 aan appellante, zonder vergoeding van kosten rechtsbijstand, wegens ontbreken van bijzondere omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW- en ZW-uitkering van appellant omdat geen sprake was van een privaatrechtelijke dienstbetrekking, en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen WIA-uitkering toekomt omdat geen sprake is van een privaatrechtelijke dienstbetrekking door het ontbreken van een gezagsverhouding binnen de familiezorg.