mw. mr. A.I. van der Kris

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen WIA-uitkering krijgt omdat zij geschikt is voor haar eigen werk als schoonmaakster, ondanks haar klachten en medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het oordeel van de rechtbank dat de rechtsgevolgen van het vernietigde UWV-besluit van 11 augustus 2022 in stand blijven, en wijst het hoger beroep van appellant af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante per 8 september 2022 terecht heeft vastgesteld op 41,72%, ondanks haar bezwaar over medische beperkingen en functietoewijzing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant niet-ontvankelijk is in zijn beroep tegen het niet tijdig beslissen van het UWV, omdat geen aanvraag tot herziening is ingediend.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WW-dagloon van appellante terecht heeft vastgesteld op €205,23, ondanks haar betwisting van de berekening van het arbeidsvoorwaardenbedrag en de gebruikte polisadministratiegegevens.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de terugwerkende kracht bij het terugkomen van een WGA-toerekeningsbesluit heeft beperkt tot vijf jaar, en verklaart het beroep van appellante ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het WIA-dagloon van appellant terecht is vastgesteld op €131,77, waarbij zelfstandige inkomsten buiten beschouwing blijven en het beroep op het evenredigheidsbeginsel wordt verworpen.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de terugwerkende kracht van een herzieningsbesluit over de WGA-toerekening aan een werkgever heeft beperkt tot vijf jaar, en verklaart het hoger beroep van het UWV gegrond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon voor de WIA-uitkering van appellant correct heeft vastgesteld op €4,91, ondanks zijn langdurig arbeidsverleden en verzoek om een uitkering op sociaal minimum.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het UWV-besluit dat de arbeidsongeschiktheid op 54,72% stelde vanwege onvoldoende motivering over tijdsdruk en bepaalt dat appellant recht heeft op 100% WGA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellante per 1 juli 2023 heeft beëindigd omdat zij meer dan 65% van haar vroegere loon kan verdienen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewetuitkering heeft geweigerd omdat de medische beperkingen van appellante sinds de WIA-beoordeling niet zijn toegenomen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewetuitkering heeft geweigerd omdat appellante geschikt is voor haar eigen werk, na zorgvuldig medisch onderzoek zonder schending van het equality of arms-beginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering omdat appellant meer dan 65% van zijn loon kan verdienen, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om proceskostenveroordeling af omdat het hoger beroep niet is ingetrokken vanwege tegemoetkoming door het bestuursorgaan.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het ongemaximeerde WIA-dagloon terecht heeft vastgesteld op €344,77, waarbij geen sprake is van discriminatie op grond van handicap of strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering per 7 juni 2023 omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks haar bezwaar over handklachten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant juist heeft vastgesteld op 53,04%, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat geen toename van arbeidsongeschiktheid op 12 mei 2010 en 1 februari 2011 is vastgesteld. Appellant krijgt een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Appellante trekt hoger beroep in na tegemoetkoming UWV, waarna de Raad het UWV veroordeelt tot betaling van wettelijke rente en proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het UWV met een gewijzigde beslissing volledig tegemoet is gekomen aan de bezwaren van appellant en kent proceskostenvergoeding toe.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep wijst het hoger beroep af wegens tegemoetkoming UWV, veroordeelt UWV in proceskosten en de Staat in schadevergoeding en proceskosten wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep stelt de mate van arbeidsongeschiktheid vast op 47,13% en het dagloon op €49,20 per 18 februari 2022, vernietigt eerdere besluiten van het UWV en veroordeelt het UWV tot vergoeding van wettelijke rente en proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering omdat appellante meer dan 65% van haar loon kan verdienen en het medisch onderzoek van het UWV zorgvuldig en juist is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WIA-uitkering van appellant na detentie herleeft vanaf 1 mei 2023, omdat appellant onvoldoende informatie heeft verstrekt om het recht op uitkering over de periode daarvoor vast te stellen.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het eerdere besluit over terugvordering van WAO-uitkering wegens niet gemelde pgb-inkomsten, bevestigt gedeeltelijke matiging van de terugvordering en kent schadevergoeding toe wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV terecht de toeslag op grond van de TW heeft ingetrokken en teruggevorderd vanwege het arbeidsongeschiktheidspensioen van het ABP, zonder aanleiding om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het bezwaarschrift van appellant tegen UWV-besluiten van 22 januari 2016 niet-ontvankelijk is wegens niet-tijdige indiening en niet-verschoonbare termijnoverschrijding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van €6.150,54 wegens te veel ontvangen toeslag over 2017 en wijst het verzoek om wettelijke rente en immateriële schadevergoeding af.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het beroep tegen het eerste besluit gegrond, maar het beroep tegen het tweede besluit ongegrond; appellant heeft geen recht op WAO- of WIA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV het dagloon voor de WIA-uitkering van betrokkene correct heeft vastgesteld zonder toepassing van de startersregeling, en verklaart het beroep tegen het herziene besluit ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV het dagloon voor de WIA-uitkering correct heeft vastgesteld, betrokkene niet als herintreder geldt en wijst het beroep tegen het herziene besluit af, met proceskostenveroordeling.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV en de Staat tot vergoeding van proceskosten en immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn in een WIA-procedure, na intrekking van het hoger beroep vanwege een tegemoetkomend besluit.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het UWV met een nieuwe beslissing op bezwaar volledig tegemoet is gekomen aan de bezwaren van appellante, waardoor het procesbelang ontbreekt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht inkomsten uit een ander dienstverband heeft gekort op de WW-uitkering en de onverschuldigd betaalde bedragen heeft teruggevorderd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Ziektewetuitkering per 10 mei 2023 omdat appellante geen toegenomen beperkingen heeft sinds de WIA-beoordeling en in staat is de geduide functies te vervullen.

Appellant trekt hoger beroep in nadat het UWV tegemoet is gekomen aan bezwaren; UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierechten.

De Centrale Raad van Beroep wijst het hoger beroep af wegens volledige tegemoetkoming door UWV en veroordeelt UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de terugvordering van WW-, ZW- en WIA-uitkeringen omdat appellant niet gemelde werkzaamheden verrichtte, zonder dringende redenen om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en wettelijke rente na intrekking hoger beroep en kent appellant een schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV alleen schade hoeft te vergoeden die direct voortvloeit uit het niet opleggen van een loonsanctie aan de ex-werkgever en wijst het aanvullende schadeverzoek af wegens ontbreken causaal verband.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon van €96,61 correct heeft vastgesteld op basis van polisadministratiegegevens, ondanks betwisting door appellante over niet meegenomen extra uren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering en de definitieve vaststelling ervan ondanks pgb-inkomsten die niet zijn gemeld, en verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk voor de terugvordering.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep van appellant niet-ontvankelijk wegens ontbreken van procesbelang en veroordeelt Uwv en Staat tot vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon terecht heeft vastgesteld op basis van het loon na onbetaald verlof, zonder rekening te houden met hoger inkomen vóór het verlof.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep van appellante ongegrond en bevestigt het door het UWV vastgestelde dagloon van €70,50 voor haar IVA-uitkering zonder toepassing van de startersregeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het WIA-dagloon van appellant terecht is vastgesteld zonder rekening te houden met overuren die door coronamaatregelen niet zijn gemaakt.

De Centrale Raad van Beroep stelt het dagloon voor de WIA-uitkering van betrokkene vast op €64,60 en vernietigt het lagere besluit van het UWV wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel.