dhr. mr. E.W. Akkerman

De Centrale Raad van Beroep wijst intrekking hoger beroep toe na gewijzigde beslissing op bezwaar en veroordeelt het UWV en de Staat tot vergoeding van proceskosten en schadevergoeding wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant op 16 februari 2023 niet duurzaam arbeidsongeschikt was en daarom geen Wajong-uitkering toekomt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een Wajong-uitkering heeft toegekend per 15 november 2023, waarbij de aanvraag als een nieuwe aanvraag is beoordeeld en niet als verzoek tot herziening van een eerdere buitenbehandelingstelling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van de Ziektewet-uitkering omdat appellant op de eerste ziektedag niet verzekerd was, aangezien zijn dienstverband pas na die datum zou ingaan.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op Ziektewetuitkering omdat hij na het einde van zijn WW-uitkering niet verzekerd was voor de Ziektewet.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het UWV met een nieuwe beslissing op bezwaar volledig tegemoet is gekomen aan de bezwaren van appellant. Het UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten, griffierecht en wettelijke rente.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt eerdere besluiten van het UWV over de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant en beveelt nieuwe besluitvorming met inachtneming van een deskundigenrapport.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het werkplan een besluit is in de zin van de Awb, verklaart het bezwaar terecht inhoudelijk beoordeeld en kent schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk wegens ontbreken van procesbelang na toekenning van een IVA-uitkering en kent een schadevergoeding toe wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat appellant vanwege ernstige psychische problematiek recht heeft op een toeslag op zijn WIA-uitkering met terugwerkende kracht vanaf de ingangsdatum van de WIA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt eerdere besluiten over WIA-uitkering, handhaaft het IVA-dagloon van €65,25 bruto per dag en kent een aanvullende schadevergoeding van €1.500 toe wegens overschrijding redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het UWV om de Ziektewet-uitkering van appellante te beëindigen en de WIA-uitkering te weigeren wegens onvoldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Ziektewet-uitkering omdat appellant medisch gezien geschikt is voor zijn laatst verrichte arbeid als postsorteerder.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante per 22 juli 2022 terecht is vastgesteld op 52,04%, en wijst het verzoek om schadevergoeding af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de ZW-uitkering van appellant per 1 oktober 2023 terecht heeft beëindigd omdat hij toen geen beperkingen had die hem belemmerden zijn eigen werk te verrichten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant op 1 januari 2018 arbeidsvermogen had, waardoor de verlaging van zijn Wajong-uitkering van 75% naar 70% van het minimumloon terecht is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Wajong-uitkering omdat appellant geen nieuwe feiten of toegenomen beperkingen binnen vijf jaar na zijn achttiende verjaardag heeft aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en griffierecht na intrekking van het hoger beroep door appellante wegens volledige tegemoetkoming.

De Centrale Raad van Beroep rectificeert de uitspraak van 20 augustus 2025 door de juiste rechtbank te vermelden als rechtbank Oost-Brabant in een hoger beroep WAJONG-zaken.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om wraking van de behandelend rechter af wegens gebrek aan objectief gerechtvaardigde vrees voor vooringenomenheid.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV niet op juiste wijze uitvoering heeft gegeven aan een eerdere uitspraak en draagt op tot een nieuwe beoordeling van de arbeidsongeschiktheid van werknemer.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen WIA-uitkering krijgt omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek tot intrekking van het hoger beroep toe en veroordeelt het UWV tot vergoeding van de proceskosten van appellant.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot herziening en terugvordering van de WIA-uitkering omdat het wederrechtelijk verkregen voordeel op nihil is vastgesteld door de strafrechter.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Wajong-uitkering omdat appellant niet aannemelijk heeft gemaakt dat zijn arbeidsvermogen binnen vijf jaar na zijn achttiende verjaardag duurzaam is komen te ontbreken.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat een stagevergoeding als inkomen wordt beschouwd en terecht in mindering is gebracht op de Wajong-uitkering, waarbij beroep op evenredigheids- en gelijkheidsbeginsel faalt.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat de Wajong-uitkering weigerde omdat het ontbreken van arbeidsvermogen niet duurzaam zou zijn, en beveelt een nieuwe beslissing op bezwaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de loonsanctie wegens onvoldoende reintegratie-inspanningen, maar vernietigt het besluit tot afwijzing van het bekortingsverzoek en beveelt heroverweging.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV en oordeelt dat appellante duurzaam geen arbeidsvermogen heeft, waardoor zij als jonggehandicapte moet worden aangemerkt en recht heeft op een Wajong-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van het verzoek om terug te komen op het besluit van 2011 tot weigering van een Wajong-uitkering wegens het ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van procesbelang nadat het UWV de Ziektewetuitkering tot de maximale termijn heeft voortgezet.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV het besluit tot weigering van een WIA-uitkering wegens minder dan 35% arbeidsongeschiktheid onvoldoende heeft gemotiveerd en draagt het UWV op dit te herstellen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van de Wajong-uitkering omdat geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn aangevoerd die aanleiding geven tot herziening van eerdere besluiten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks zijn medische beperkingen en bezwaren tegen de geselecteerde functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks aanvullende medische beperkingen en aanpassing van de functionele mogelijkhedenlijst.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, waarbij de thuissituatie buiten beschouwing blijft conform vaste rechtspraak.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Wajong-uitkering omdat appellant geen nieuwe feiten of toegenomen arbeidsongeschiktheid binnen vijf jaar na zijn 18e verjaardag heeft aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om appellant een Wajong-uitkering toe te kennen vanwege onvoldoende objectief bewijs van duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen op zijn achttiende verjaardag en de daaropvolgende vijf jaar.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering van appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, na zorgvuldige medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep stelt de arbeidsongeschiktheid van appellante vast op 58,24%, vernietigt het eerdere besluit en wijst vergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het beroep van appellante tegen het beëindigen van haar ZW-uitkering niet-ontvankelijk is wegens het ontbreken van procesbelang.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewetuitkering van appellante heeft beëindigd omdat haar medische beperkingen sinds de WIA-beoordeling niet zijn toegenomen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant geen nieuwe feiten of omstandigheden heeft aangevoerd die een herbeoordeling rechtvaardigen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht geen WIA-uitkering toekent omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks zijn stellingen over ernstigere beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW-uitkering van appellante heeft beëindigd, omdat zij op de maatgevende datum geschikt werd geacht voor haar arbeid.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewet-uitkering van betrokkene per 23 september 2019 heeft beëindigd na een eerstejaars ZW-beoordeling, ondanks eerdere vernietiging door de rechtbank.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Wajong-uitkering omdat appellante op haar achttiende over arbeidsvermogen beschikte en niet als jonggehandicapte kan worden aangemerkt.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten aan appellante na intrekking van het hoger beroep wegens tegemoetkoming in bezwaar.