dhr. mr. J.D. Streefkerk

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WIA-uitkering terecht heeft beëindigd omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, waarbij het medisch onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering per 17 februari 2023, omdat appellant geschikt is bevonden voor zijn laatste werk na zorgvuldig medisch onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op verhoging van zijn IVA-uitkering naar 100%, omdat hij niet bij alle essentiële levensverrichtingen hulp nodig heeft en geen continue oppassing vereist is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is en onvoldoende medische onderbouwing voor aanvullende beperkingen ontbreekt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de ZW-uitkering van appellante terecht heeft beëindigd op grond van een zorgvuldige medische en arbeidskundige beoordeling.

Appellant trekt hoger beroep in na tegemoetkoming UWV; verzoek om schadevergoeding wegens termijnoverschrijding afgewezen, wel proceskostenvergoeding toegekend.

Appellante trekt hoger beroep in na toekenning IVA-uitkering door UWV; UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep wijst schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn in de Wajong-procedure en veroordeelt het UWV en de Staat in proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante terecht heeft vastgesteld op 55,54% en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de ZW-uitkering van appellant terecht per 24 juli 2021 is beëindigd en dat de WIA-uitkering per 8 oktober 2021 geweigerd mocht worden wegens het niet volgmaken van de 104 weken wachttijd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht te veel betaalde WIA-voorschotten terugvordert, zonder dat sprake is van dringende redenen om geheel of gedeeltelijk van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat er geen sprake is van toegenomen beperkingen door dezelfde ziekteoorzaak, waardoor het verzoek tot verhoging van de WAO-uitkering wordt afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek tot proceskostenvergoeding toe na intrekking van het hoger beroep wegens tegemoetkoming door het Uwv.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het WIA-dagloon terecht heeft vastgesteld en dat de terugvordering van een onverschuldigd betaald voorschot van €1.452,42 terecht is, zonder dringende reden om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht geen WIA-uitkering toekent aan appellante omdat haar arbeidsongeschiktheid per 18 september 2020 onveranderd minder dan 35% bedraagt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht geen WIA-uitkering toekent aan appellante omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks haar stellingen over meer medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht geen WIA-uitkering toekent aan appellant, omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is ondanks PTSS en emotie-regulatieproblemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 35 tot 45% per 1 maart 2022, ondanks betwisting van appellant over medische beperkingen en passende functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het verzoek tot herziening van de beëindiging van de WAZ-uitkering in 2006 heeft afgewezen wegens ontbreken van nieuwe feiten en onvoldoende bewijs van toegenomen arbeidsongeschiktheid.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant juist heeft vastgesteld op 45,04%, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de Ziektewetuitkering van appellant terecht heeft beëindigd omdat hij geschikt is voor zijn eigen werk, waarbij het WAD-protocol niet van toepassing is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 50,03% per 20 juli 2022, ondanks eerdere motiveringsgebreken in het besluit.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om verschoning van een rechter toe vanwege mogelijke belangenverstrengeling door de relatie van haar echtgenoot met de gemeente betrokken bij de zaak.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV onvoldoende heeft gemotiveerd dat vermoeidheids- en mentale klachten in 2018-2019 een andere oorzaak hebben dan eerder en draagt op tot herbeoordeling van de arbeidsongeschiktheid.

De Centrale Raad van Beroep herroept het besluit over het WIA-dagloon en stelt dit vast op €143,73. Tevens wordt schadevergoeding toegekend wegens overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks betwisting van de medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het UWV over de WIA-uitkering na een aanvullend medisch onderzoek en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten aan appellante.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WIA-uitkering over 2016-2019 terecht heeft herzien en teruggevorderd wegens niet gemelde inkomsten uit het pgb van de zorgbehoevende zoon van appellante.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WIA-uitkering heeft geweigerd en de ZW-uitkering heeft beëindigd, omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is en geen toename van beperkingen is vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek tot intrekking van het hoger beroep toe na volledige tegemoetkoming door het UWV en veroordeelt het UWV tot betaling van wettelijke rente en proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon voor de ZW-uitkering van appellant correct heeft vastgesteld op €63,05, waarbij de wettelijke bepalingen van het Dagloonbesluit correct zijn toegepast.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is en de geselecteerde functies passend zijn volgens medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, na een zorgvuldig medisch onderzoek in hoger beroep. Het Uwv wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald en het beroepschrift niet is ondertekend.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV de stagevergoeding terecht als sv-loon heeft aangemerkt en het dagloon voor de WIA-uitkering correct heeft vastgesteld, waarbij geen sprake is van strijd met het evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd het WAO-dagloon en de vervolguitkering per 1 mei 2008 te herzien wegens ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV over het dagloon van een WIA-uitkering omdat ten onrechte werd uitgegaan van twee dienstbetrekkingen in plaats van één en draagt het UWV op een nieuwe beslissing te nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om het WIA-dagloon van appellant te herzien, omdat geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn aangevoerd die daartoe aanleiding geven.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon voor de IVA-uitkering van appellante correct heeft vastgesteld, ondanks meerdere werkhervattingen en een korte proefplaatsing, en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet tijdig is betaald en het beroepschrift geen gronden bevatte.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WAO-uitkering en toeslag heeft teruggevorderd omdat appellante werkzaamheden verrichtte zonder dit te melden, zonder dat dringende redenen tot kwijtschelding aanwezig zijn.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het griffierecht niet binnen de gestelde termijn is betaald en het beroep op betalingsonmacht is afgewezen wegens het niet aanleveren van het vereiste formulier.

Appellant trekt hoger beroep in omdat UWV aan bezwaren tegemoet is gekomen; UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten en griffierecht.